فرهنگ مصادیق:نهی از منکر

از پژوهشکده امر به معروف
(تغییرمسیر از نهی از منکر)
پرش به: ناوبری، جستجو
نهی از منکر

چهل حدیث دربارهٔ امر به معروف و نهی از منکر

۱-امام حسین علیه السلام:
«أَنِّی لَمْ أَخْرُجْ أَشِراً وَ لَا بَطِراً وَ لَا مُفْسِداً وَ لَا ظَالِماً وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ فِی أُمَّهِ جَدِّی (ص) أُرِیدُ أَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَنْهَی عَنِ الْمُنْکَر وَ أَسِیرَ بِسِیرَهِ جَدِّی وَ أَبِی عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (ع) » همانا من از روی سبکسری و گردنکشی، و نیز برای ایجاد فساد و ستمگری دست به این قیام نزدم، بلکه برای اصلاح اوضاع امّت جدّم قیام کردم، و می‌خواهم «امر به معروف » و «نهی از منکر» کنم، و به روش جدّم و پدرم علی بن ابی طالب علیه السلام عمل کنم.(بحارالانوار جلد۴۴ صفحه ۳۲۹)

۲-امام علی علیه السلام:
«وَمَا أَعْمَالُ الْبِرِّ کُلُّهَا وَ الْجِهَادُ فِی سَبِیلِ اللّهِ، عِنْدَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ، إِلاَّ کَنـَفْثَهٍ فِی بَحْـرٍ لُـجِّیٍّ.»
تمام کارهای نیک و حتی جهاد در راه خدا در برابر امر به معروف و نهی از منکر چون آب دهان است در برابر دریای پهناور.(نهج البلاغه حکمت ۳۷۴)

۳-حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم:
مَن رَأی مِنکُم مُنکَرا فَلْیُغَیِّرْهُ بِیَدِهِ، فإن لَم یَستَطِعْ فبِلِسانِهِ، فإن لَم یَستَطِعْ فبِقَلبِهِ و ذلکَ أضعَفُ الإیمانِ.
هر یک از شما منکری را دید باید با دست خود آن را تغییر دهد. اگر نتوانست، با زبانش تغییر دهد (اعتراض کند) و باز اگر نتوانست، در قلبش آن را انکار کند و این ضعیف‌ترین مرحله ایمان است.(نهج الفصاحه حدیث۳۰۱۰)

۴-امام باقر علیه السلام:
«إنَّ الأمرَ بِالمَعرُوفِ و النَّهیَ عَنِ المُنکَرِ سَبِیلُ الأنبِیاءِ و مِنهَاجُ الصُّلَحَاءِ فَرِیضَهٌ عَظِیمَهٌ بِهَا تُقَامُ الفَرائِضُ و تَأمَنُ المَذاهِبُ و تَحِلُّ المَکاسِبُ و تُرَدُّ المَظالِمُ و تُعمَرُ الأرضُ و یُنتَصَفُ مِنَ الأعدَاءِ و یستَقِیمُ الأَمر» همانا امر به معروف و نهی از منکر، راه انبیای إلهی و شیوهٔ صالحان است. وظیفهٔ بزرگی است که به برکت آن سایر واجباتْ برپا، راه‌ها أمن، کسب و تجارتْ حلال، ظلم و تجاوزْ دفع، زمینْ آباد، إعادهٔ حقّ بر گردنِ متجاوز گذارده و همهٔ کارها سامان می‌پذیرد.( وسائل الشیعه، ج۱۶، ص۱۱۹)

۵-امام علی علیه السلام:
«أَنَّ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ دُعَاءٌ إِلَی الْإِسْلَام»
امر به معروف و نهی از منکر دعوت به اسلام است.(تحف العقول ص۴۱۳)

۶-حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم:
«لایَحِلُّ لِعَینٍ مُؤمِنَهٍ تَرَی اللَّهَ یُعصَی فَتَطرِفَ حَتَّی تُغَیِّرَهُ» برای چشم با ایمانی که عصیان خداوند رامی بیند، روا نیست آن چشم به هم خورَد تا این که وضعیت را تغییر دهد.(وسائل الشیعه، ج۱۶، ص۱۲۶)

۷-امام علی علیه السلام:
«إنَّ الأمرَ بِالمَعروفِ و النَّهیَ عَنِ المُنکَرِ، لَخُلُقان مِن خُلُقِ اللّهِ سُبحانَهُ، و إنَّهُما لا یُقَرِّبانِ مِن أجَلٍ و لا یَنقُصانِ مِن رِزقٍ. »
همانا امر به معروف و نهی از منکر دو خصلت از خصلتهای خداوند سبحان هستند و این دو نه مرگ را نزدیک می‌کنند و نه از روزی [انسان ]می‌کاهند.(نهج البلاغه خطبه۱۵۶ صفحه ۲۹۰)

۸-امام علی علیه اسلام:
«....وَ مِنْهُمْ تارِکٌ لِانْکارِ الْمُنْکَرِ بِلِسانِهِ وَ قَلْبِهِ وَ یَدِهِ فَذلِکَ مَیِّتُ اْلَاحْیاءِ »
و برخی از آنها منکر را با زبان و قلب، و دست انکار نمی‌کند، پس او مرده زندگانی است.(نهج البلاغه حکمت۳۷۴)

۹-حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم:
«إنَّ اللَّهَ لَیُبْغِضُ الْمُؤمِنُ الضَّعیفُ الَّذی لا دینَ لَهُ، فَقیلَ: وَ مَا الْمُؤْمِنُ الضَّعیفُ الَّذی لا دینَ لَهُ؟ قالَ‌ الَّذی لایَنْهی عَنِ‌ الْمُنْکَرِ»
خداوند مؤمن ناتوانی را که دین ندارد، دوست نمی‌دارد. سؤال شد: مؤمن ناتوان بی دین چه کسی است؟ فرمود آنکه نهی از منکر نمی‌کند.(الکافی ج۵ص۵۹)

۱۰-امیر مؤمنان علی علیه السلام:
«فِانَّ الّلهَ سُبْحانَهُ لَمْ یَلْعَنِ الْقِرَنَ الْماضِیَ بَیْنَ ایْدیکُمْ‌ الَّا لِتَرْکِهِمُ الْامْرَ بِالْمَعُروفِ وَ النَّهْیَ عَنِ‌ الْمُنْکَرِ فَلَعَنَ اللَّهُ السُّفَهاءَ لِرُکُوبِ الْمَعاصی وَ الْحُکَماءِ لَتَرْکِ التَّناهِی »
خداوند مردم گذشته را لعن نکرد واز رحمت خود دور نساخت مگر به جهت آنکه امر به معروف و نهی از منکر را ترک کردند. ازاین رو، خداوند سفیهان را به واسطه گناهانشان و دانایان را به واسطه ترک نهی از منکر لعن کرد.(نهج البلاغه خطبه۱۹۲ صفحه۳۹۶)

۱۱- امام صادق علیه السلام:
« وَیلٌ لِمَن لا یَدینُ اللّهَ بِالأمرِ بِالمَعروفِ و النَّهیِ عَنِ المُنکَـر»
وای بر کسی که با امر به معروف و نهی از منکر، خدا را دینداری نکند.(الزهد للحسین بن سعید: حدیث ۴۱صفحه۲۰)

۱۲-امام صادق علیه السلام:
« إِنَّمَا یَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَی عَنِ الْمُنْکَرِ مَنْ کَانَتْ فِیهِ ثَلَاثُ خِصَالٍ عَالِمٌ بِمَا یَأْمُرُ عَالِمٌ بِمَا یَنْهَی عَادِلٌ فِیمَا یَأْمُرُ عَادِلٌ فِیمَا یَنْهَی رَفِیقٌ بِمَا یَأْمُرُ رَفِیقٌ بِمَا یَنْهَی»
تنها کسی می‌تواند امر به معروف کند یا نهی از منکر نماید که دارای سه صفت باشد: به آنچه امر می‌کند و از آنچه نهی می‌نماید آگاه باشد، عادلانه امر کند و نهی نماید، با مهربانی امر و نهی کند.(تحف العقول صفحه ۳۵۸)

۱۳- امام باقرعلیه السلام:
« الأمرُ بِالمَعروفِ و النَّهیُ عَنِ المُنکَرِ خُلُقانِ مِن خُلُقِ اللّهِ عَزَّ و جلَّ، فمَن نَصَرَهُما أعزَّهُ اللّهُ، و مَن خَذَلَهُما خَذَلَهُ اللّهُ عَزَّ و جلَّ» امر به معروف و نهی از منکر دو خوی از خوهای خداوند عزّ و جلّ هستند. هر که آنها را یاری دهد خداوند عزّتش بخشد و هر که تنهایشان گذارد خداوند عزّ و جلّ او را تنها گذارد.(الکافی ج۵ص۵۹)

۱۴- امام علی علیه السلام:
« فمَن أمَرَ بالمَعروفِ شَدَّ ظُهورَ المُؤمِنینَ.»
کسی که امر به معروف کند، مسلمانان را تقویت و پشتیبانی کرده است.(نهج البلاغه حکمت۳۱)

۱۵-حضرت رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم:
«مَنْ اَمَرَ بَالْمَعْرُوفِ وَ نَهی عَنْ المُنْکَرِ فَهُو خَلیفَهُ اللّه فی أَرْضِهِ و خَلیفَهُ رَسُولِ اللّه»
کسی که امر به معروف و نهی از منکر کند جانشین خدا و پیامبر در روی زمین است.(تفسیر مجمع البیان ج ۲ ص۸۰۷)

۱۶- حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم:
«إذا عَظَّمَت اُمَّتیَ الدّنیا نُزِعَت مِنها هَیبَهُ الإسلام، و إذا تَرَکَتِ الأمرَ بِالمَعروفِ و النَّهیَ عَنِ المُنکَرِ حُرِمَت بَرَکَهَ الوَحیِ.»
هرگاه دنیا در نظر امّت من بزرگ آید، شکوه اسلام از آنان گرفته شود و هر گاه امر به معروف و نهی از منکر را وا گذارند، از برکت وحی محروم گردند.(کنزالعمال حدیث۶۰۷۰)

۱۷-امام کاظم علیه السلام:
«لَتَأمُرونَ بِالمَعروفِ و لَتَنهَونَ عَنِ المُنکَرِ، أو لَیُسـتَعمَلَنَّ عَلَیکُم شِرارُکُم فیَدعوا خِیارُکُم فلا یُستَجابُ لَهُم. »
باید امر به معروف و نهی از منکر کنید، و گر نه نابکاران شما، زمام کارهایتان را به دست می‌گیرند، آنگاه نیکانتان دعا کنند، ولی دعایشان مستجاب نشود.(تهذیب الأحکام ج۶صفحه ۱۷۶ حدیث۳۵۲)

۱۸- امام صادق علیه السلام:
«ما أقَرَّ قَومٌ بِالمُنکَرِ بَینَ أظهُرِهِم لا یُغیِّرونَهُ إلاّ أوشَکَ أن یَعُمَّهُمُ اللّهُ عَزَّ و جلَّ بِعِقابٍ مِن عِندِهِ.»
هر گاه مردمی در برابر زشت کاریهایی که در میانشان صورت می‌گیرد دم فرو بندند و آن را تغییر ندهند، زود باشد که خداوند عزّ و جلّ کیفر خود را شامل همه آنان سازد.(بحار الأنوار ج۹۷ص۷۸حدیث۳۴)

۱۹-حضرت امام علی علیه السلام:
«فَرَضَ اللَّهُ الْإِیمَانَ تَطْهِیراً مِنَ الشِّرْکِ وَ الصَّلَاهَ تَنْزِیهاً عَنِ الْکِبْر...وَ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ مَصْلَحَهً لِلْعَوَامِّ وَ النَّهْیَ عَنِ الْمُنْکَرِ رَدْعاً لِلسُّفَهَاء...»
خداوند «ایمان» را برای پاکسازی دل از شرک و «نماز» را برای پاک بودن از کبر و خودپسندی و... «امر به معروف» را برای اصلاح توده‌های ناآگاه مردم و «نهی از منکر» را برای بازداشتن بی خردان از زشتی‌ها...واجب کرد.(نهج البلاغه حکمت ۲۵۲)

۲۰-حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم:
«مَن أمَرَ بِمَعروفٍ فلیَکُنْ أمرُهُ ذلکَ بِمَعروفٍ.»
کسی که به کار خوبی فرمان می‌دهد، باید این فرمان دادن را با شیوه خوبی انجام دهد.(کنزالعمال:حدیث۵۵۲۳)

۲۱-امام علی علیه السلام:
« إنّی لأَرفَعُ نَفسی أن أنهی النّاسَ عَمّا لَستُ أنتَهی عَنهُ، أو آمُرَهُم بِما لا أسبِقُهُم إلَیهِ بعَمَلی»
من شأن خود را بالاتر از آن می‌دانم که آنچه را خودم ترک نمی‌کنم مردم را از آنها باز دارم، یا به کاری فرمانشان دهم که خود جلوتر به آن عمل نکنم.(الحیات ج۲ص۳۲۵)

۲۲-امام علی علیه السلام:
« کُنْ آمِرا بِالمَعروفِ عامِلاً بِهِ، و لا تَکُن مِمَّن یَأمُرُ بِهِ و یَنأی عَنهُ، فیَبوءَ بِإثمِهِ و یَتَعَرَّضَ مَقتَ رَبِّهِ.»
امر کننده به معروف و عمل کننده به آن باش و چونان کسی مباش که به کار خوب فرمان می‌دهد اما خود از آن دوری می‌کند و گناهش را به دوش می‌کشد و خویشتن را در معرض خشم پروردگارش می‌گذارد.(تصنیف غرر الحکم:حدیث۷۶۵۶)

۲۳- امام علی علیه السلام:
« کُن آخَذَ النّاسِ بِما تَأمُرُ بِهِ، و أکَفَّ النّاسِ عَمّا تَنهی عَنهُ»
به آنچه فرمان می‌دهی، خودْ بیش از همه عمل کن و از آنچه باز می‌داری، خودْ بیش از همه خودداری کن.(من لایحضره الفقیه ج۴ص۳۸۷)

۲۴-امام علی علیه السلام:
«مَن کانَ فیهِ ثَلاثٌ سَلِمَتْ لَهُ الدّنیا و الآخِرَهُ: یَأمُرُ بِالمَعروفِ و یَأتَمِرُ بِهِ، و یَنهی عَنِ المُنکَرِ و یَنتَهی عَنهُ ؛ و یُحافِظُ عَلی حُدودِ اللّهِ جلَّ و عَلا.»
هر که سه خصلت داشته باشد، دنیا و آخرتش سالم ماند: امر به معروف کند و خود به آن عمل کند، نهی از منکر کند و خود از آن باز ایستد و از حدود خداوند عزّ و جلّ پاسداری کند.(تصنیف غرر الحکم:حدیث۷۶۴۵)

۲۵- امام زینَ العابدینُ علیه السلام:
«المُنافِقُ یَنهی و لا یَنتَهی، و یَأمُرُ بِما لا یَأتی.»
منافق از بدی باز می‌دارد، امّا خود باز نمی‌ایستد و به کارهایی فرمان می‌دهد که خود عمل نمی‌کند.(الکافی ج۲ صفحه ۳۹۶)

۲۶-امام علی علیه السلام:
« و انهَوا عَنِ المُنکَرِ و تَناهَوا عَنهُ ؛ فإنَّما اُمِرتُم بِالنَّهیِ بَعدَ التّناهی.»
از زشت کاری نهی کنید و خود از آن باز ایستید؛ زیرا که شما فرمان دارید ابتدا خود از کار زشت باز ایستید و سپس دیگران را نهی کنید.(نهج البلاغه:خطبه ۱۰۵ ص۱۹۴)

۲۷-امام علی علیه السلام:
«اَلامْـرُ بِـالْمَعْـرُوفِ اَفْضَلُ اَعْمالِ الْخَلْقِ »
بهترین کار مردم امر به معروف می‌باشد.(تصنیف غرر الحکم ص۳۳۱)

۲۸-امام صادق علیه السلام:
«حَسبُ المُؤمِنِ عِزّا إذا رَأی مُنکَرا أن یَعلَمَ اللّهُ عَزَّ و جلَّ مِن قَلبِه إنکارَهُ.»
برای عزّت مؤمن همین کافی است که هر گاه منکری را ببیند، خداوند عزّ و جلّ بداند که در دل آن را انکار می‌کند.(الکافی ج۵ صفحه ۶۰حدیث ۱)

۲۹-حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم:
« کَیفَ بِکُم إذا فَسَدَت نِساؤکُم، و فَسَقَ شَبابُکُم، و لَم تَأمُروا بِالمَعروفِ و لَم تَنهَوا عَنِ المُنکَرِ ؟ !... کَیفَ بِکُم إذا أمَرتُم بِالمُنکَرِ و نَهَیتُم عَنِ المَعروفِ ؟ !... کَیفَ بِکُم إذا رَأیتُمُ المَعروفَ مُنکَرا و المُنکَرَ مَعروفا ؟»
چه حالی خواهید داشت آن گاه که زنانتان فاسد شوند و جوانانتان نابکار شوند و شما امر به معروف و نهی از منکر نکنید؟... چه حالی خواهید داشت آن گاه که به زشت کاری فرمان رانید و از خوبیها باز دارید؟... چه حالی خواهید داشت آن گاه که خوب را زشت شمرید و زشت را نیکو؟(تهذیب الاحکام ج۶ص۱۷۷حدیث ۳۵۹)

۳۰-حضرت رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم:
» مـَنْ اَمَرَ بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهی عَنْ مُنـْکَرٍ أَوْ دَلَّ عَلی خَیْرٍ اَوْ أَشارَ بِهِ فَهُوَ شَریکٌ. »
هرکس دیگری را به کار نیکی امر کند یا او را از کار زشتی باز دارد یا اینکه او را به خیری راهنمائی نماید و یا اشاره به امر خیری داشته باشد در آن کارنیک شریک خواهد بود.(خصال ج۱ص۱۳۸)

۳۱-امام علی علیه السلام:
« مَنْ نَهی عَنْ المُنْکَرِ اَرْغَمَ انُوُفَ الْفاسِقین»
کسی کـه نـهی از منـکر کـند بینی فاسقان و گنهکاران را به خاک مالیده است.(تصنیف غررالحکم صفحه ۳۳۲)

۳۲-امام رضا علیه السلام:
«کانَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله یَقُولُ: إِذا اُمـَّتی تَواکَلَتِ الْأَمـْرَ بِاْلمـَعْرُوفِ وَالنَّهیَ عَنِ الْمُنْکَرِ فَلْیَأْذَنوُا بِوِقاعٍ مِنَ اللّه»
رسول خدا صلی الله علیه و آله همواره می‌فرمودند: هرگاه امّت من از انجام امر به معروف و نهی از منکر سرپیچی کنند و آن را به یکدیگر واگذار نمایند، گویا با خـداوند اعـلان جنگ داده‌اند.(الکافی ج۵ ص۵۹)

۳۳-حضرت رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم:
«لاتَزالُ اُمَّتی بِخَیْرٍ ما أُمِروُا بِالمَعرُوفِ وَ نَهَوا عَنْ الْمُنکَرِ وَ تَعاوَنُوا عَلی البِرِّ فَإذا لَمْ یَفْعَلُوا ذلِکَ نُزِعَتْ عَنهُمْ الْبَرَکاتُ.»
همواره امت من در خیر و خوبی بسر خواهند برد مادامی که امر به معروف و نهی از منکر نموده و در کارهای نیک همکاری داشته باشند و اگر این امور را ترک کنند برکت از میان آنان خواهد رفت.(مستدرک وسائل ج۱۲ص۱۸۱)

۳۴-امام علی علیه السلام:
«اِنَّ اِسْتِتْمامَ الاُمُورِ عِنْدَ اللّهِ تَبارَکَ وَ تَعالی الأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ الْنَّهیُ عَنِ المُنْکَرِ»
اتمـام امـور و کارها نـزد خـدا با امر به معروف ونهی از منکر است.(من لایحضره الفقیه ج۴ص۳۸۷)

۳۵-امام علی علیه السلام:
«مَنْ لَمْ یَعْرِفْ بِقَلْبِهِ مَعْروُفاً وَ لَمْ یُنْکِرْ مُنْکَراً قـُلِبَ فَجـُعِلَ اَعْـلاهُ اَسْفـَلَه»
کسی که قلباً موافق کار نیک نباشد و از کار بد منضجر نباشد انسان وارونه‌ای است که بجای آنکه عقل بر او حاکم باشد هوی وهوس بر او حاکم است.(وسائل الشیعه ج۱۶ص۱۳۴)

۳۶-امیرالمومنین علی علیه السلام:
«لَعَنَ اللّهُ اَلاْمِرینَ بِالْمَعْرُوفِ التّارِکینَ لَهُ وَ النـّاهینَ عَنْ المُنْـکْرِ الْعـامِلینَ بِـه»
کسانی که مردم را به کارهای نیک امر می‌کنند و خود آن را انجام نمی‌دهند و کسانی که مردم را از کارهای زشت باز می‌دارند اما خود مرتکب آن می‌شوند مورد لعن و نفرین الهی هستند.(وسائل الشیعه ج۱۶ص۱۵۱)

۳۷-امام علی علیه السلام:
«کُنْ بِالْمَعْرُوفِ آمِراً وَ عَنِ المـُنْکَرِ ناهِیاً وَلِمَنْ قَطَعَکَ واصِلاً وَلِمَنْ حَرمَکَ مُعْطِیاً»
به کار نیک امر کن و از منکر (کار زشت) بازدار، و با کسی کـه از تو بریـده پیـوند کن، و به کسی که تو را محروم کرده عطا کن.(تصنیف غررالحکم حدیث۷۶۳۹)

۳۸-حضرت رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم:
«أَلا اُخْبِرُکُمْ عَنْ اَقْوامٍ لَیْسُوا بِأَنْبِیاء وَ لا شُهدَاء تَغْبِطُـهُمْ النّاسُ یَـوْمَ الْقِـیامَهِ... یَأْمُرُونَهُمْ بِما یُحِّبُ اللّهُ وَ یَنْهَوْنَهُمْ عَمّا یَکْرَهُ اللّه »
گروهی هستند که نه پیامبرند و نه شهید ولی مردم به مقامی که خداوند به خاطر امر به معروف و نهی از منکر به آنان عطا فرموده غبطه می‌خورند.(مستدرک وسائل ج۱۲ص۱۸۲)

۳۹-امام علی علیه السلام:
«وَ مِنْهُمْ تارِکٌ لاِءنْکارِ المُنْکَرِ بِقَلْبِهِ وَ لِسانِهِ وَ یَدهِ فـَذلِکَ مَیـِّتُ الأَحْـیاء»
گروهی از مردم مبارزه با منکر را با دل و زبان و دست ترک می‌کنند (در برابر خلافکار هیچ گونه عکس العملی نشان نمی‌دهند) پس اینها در حقیقت مردگانی زنده نما هستند.(تصنیف غررالحکم حدیث۷۶۵۱)

۴۰-امام علی علیه السلام:
« أَیُّهَا الْمُؤْمِنُونَ إِنَّهُ مَنْ رَأَی عُدْوَاناً یُعْمَلُ بِهِ وَ مُنْکَراً یُدْعَی إِلَیْهِ فَأَنْکَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَ بَرِئَ وَ مَنْ أَنْکَرَهُ بِلِسَانِهِ فَقَدْ أُجِرَ وَ هُوَ أَفْضَلُ مِنْ صَاحِبِهِ وَ مَنْ أَنْکَرَهُ بِالسَّیْفِ لِتَکُونَ کَلِمَهُ اللَّهِ هِیَ الْعُلْیا وَ کَلِمَهُ الظَّالِمِینَ هِیَ السُّفْلَی فَذَلِکَ الَّذِی أَصَابَ سَبِیلَ الْهُدَی وَ قَامَ عَلَی الطَّرِیقِ وَ نَوَّرَ فِی قَلْبِهِ الْیَقِین»
ای مؤمنان! هر کس تجاوزی را بنگرد، و شاهد دعوت به منکری باشد، و در دل آن را انکار کند خود را از آلودگی سالم داشته است، و هر کس با زبان آن را انکار کند پاداش آن داده خواهد شد، و از اوّلی برتر است، و آن کس که با شمشیر به انکار بر خیزد تا کلام خدا بلند و گفتار ستمگران پست گردد، او را رستگاری را یافته و نور یقین در دلش تابیده.(نهج البلاغه حکمت۳۷۳)