فرهنگ مصادیق:خرید و فروش انسان

از پژوهشکده امر به معروف
(تغییرمسیر از خرید و فروش انسان)
پرش به: ناوبری، جستجو
خرید و فروش انسان

کتب مرتبط

ردیف عنوان

مقالات مرتبط

ردیف عنوان
۱ ذبح کرامت انسانی با خریدوفروش نوزادان
۲ خرید و فروش دختران در خیابان
۳ خرید و فروش بدن و اعضای انسان
۴ قانون منع خرید و فروش برده در خاک ایران و آزادی برده در موقع ورود به مملکت
۵ فروش انسان در فضای مجازی
۶ پیوند و خرید و فروش اجزای بدن
۷ چرا اسلام خرید و فروش برده و کنیز را جایز دانسته مگر انسانها با هم برابر نیستند؟
۸ آیا اسلام با خرید و فروش انسان‌ها به صورت کنیز و غلام موافق بوده است ؟
۹ آیا خرید فرزند (در اروپا) از خانواده‌هایی که فرزندان خود را به فروش می‌گذارند اشکال ندارد؟
۱۰ پس چرا خود پیامبر(ص) و ائمه(ع) برده داشتند. چرا آنها پیشکسوت عدم خرید و فروش برده نشدند؟
۱۱ تجارت کلیه خرید و فروش جسم و جان
۱۲ چرا با آمدن اسلام بازهم خرید و فروش کنیز وغلام ادامه داشت و پیامبر اصل این قضیه را باطل نکردند؟
۱3 خرید و فروش انسان در پایتخت!

مصادیق مرتبط

ردیف عنوان

چندرسانه‌ای مرتبط

ردیف عنوان

مرتبط‌های بوستان

ردیف عنوان

نرم‌افزارهای مرتبط

ردیف عنوان

چرا برده داری (خرید و فروش انسان) در اسلام و قرآن مشروع است؟

مقدمه

اشتباه اساسی در اشکال به بحث برده داری در اسلام عدم درک صحیح آن و اشتباه گرفتن آن با سایر برده گیری هاست در حالی که برده گیری در اسلام ممنوع است و به جز اسیران جنگی که اگر مغلوب نمی‌شدند حتما مسلمانان را می‌کشتند، کس دیگری به بردگی کشیده نمی‌شود. اما مسلمانان به آنها رحم نموده و بعد از اسارت، آنها را نمی‌کشتند.

و مقایسه قوانین برده داری با قوانین امروز بشر دربارهٔ اسرای جنگی، مایه مباهات مسلمانان است. در حالی که طبق کنواسیون ژنو اسرای جنگی باید حق داشته باشند در روز مقداری از هوای آزاد استفاده کنند، در اسلام برده در جامعه زندگی طبیعی دارد. ازدواج و خرید و فروش و ... همه از حقوق بردگان است.

و اصولا اسلام چنان با برده شدن انسان‌ها مخالف است که اگر بخواهد پیام خود را در چند کلمه خلاصه کند، این گونه می‌گوید که یکی از محوری‌ترین مسائل آزادی انسان‌ها از یوغ طاغوتیان است:
«قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ؛[۱] بگو: ای اهل کتاب! بیایید به سوی سخنی که میان ما و شما یکسان است [و همه کتاب‌های آسمانی و پیامبران آن را ابلاغ کردند] که: جز خدای یگانه را نپرستیم، و چیزی را شریک او قرار ندهیم، و بعضی از ما بعضی را اربابانی به جای خدا نگیرد.»

زوایای احکام فقهی و اخلاقی برده داری در اسلام، برای هر بیننده منصفی اعجاب آور است. از همسان بودن مولا با برده در خوراک و پوشاک تا بهانه‌های مختلف برای آزاد سازی برده‌ها و ترویج آزاد کردن آن‌ها به عنوان یکی از بزرگترین فضائل که به تدریج سبب آزادی بردگان می‌شود. در ذیل به سه دستور قرآنی نسبت به بردگان اشاره می‌کنیم:

لزوم احسان به بردگان

«وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ؛[۲]و خداوند را بپرستید و چیزی را برای او شریک نیاورید و به پدر و مادر و به خویشاوندان و یتیمان و بینوایان و همسایه خویش و همسایه بیگانه و همنشین و در راه مانده و برده خود نیکی کنید.»

مساله ازدواج بردگان

«وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَلَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ؛[۳] و زنان مشرک را به همسری خود درنیاورید، مگر آنکه ایمان آورند و کنیزی مؤمن بهتر است از زن آزاد مشرک، هر چند شما را از او خوش آید و (زنان مسلمان را) به همسری مشرکان درنیاورید، مگر آنکه ایمان آورند و برده‌ای مؤمن بهتر از مرد آزاد مشرک است، هر چند شما را از او خوش آید.»

قرآن کریم به طور کلی به ازدواج جوانان و افراد بی همسر اعم از آزاد و برده تشویق فراوان کرده است:«وَأَنْكِحُوا الْأَيَامَى مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ؛[۴] و بی همسران خویش و بردگان و کنیزان صالح خود را به همسری (دیگران) دهید و اگر تهیدست باشند، خداوند از بخشش خویش آنان را توانگر می‌گرداند و خداوند گشایشگر داناست.»

نهی از واداشتن کنیزان به فحشا

«وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِتَبْتَغُوا عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَنْ يُكْرِهْهُنَّ فَإِنَّ اللَّهَ مِنْ بَعْدِ إِكْرَاهِهِنَّ غَفُورٌ رَحِيمٌ؛[۵] و کنیزانتان را (به ویژه) اگر عزم پاکدامنی دارند، به فحشا وادار نکنید که مال دنیا به دست آورید و هر کس ایشان را اجبار کند، بداند که خداوند با توجه به اکراهشان، آمرزگار مهربان است.»

پا نویس

  1. [آل عمران/۶۴].
  2. [نساء/۳۶] .
  3. [بقره/۲۲۱].
  4. [نور/۳۲].
  5. [نور/۳۳].