فرهنگ مصادیق:حرام خواری از اموال مردم

از پژوهشکده امر به معروف
پرش به: ناوبری، جستجو
حرام خواری از اموال مردم

کتب مرتبط

ردیف عنوان

مقالات مرتبط

ردیف عنوان

مصادیق مرتبط

ردیف عنوان
۱ افشای اسرار مردم
۲ اقرار به گناه نزد مردم
۳ انکار بدهی به مردم
۴ بد خلقی با مردم
۵ بد گمانی به مردم
۶ بدبین کردن به مردم
۷ آرزوهای حرام
۸ خوردن از غذای مردم بدون دعوت
۹ خیانت در اموال مردم
۱۰ فحش دادن به عامه مردم
۱۱ قطع ارتباط مدیران با مردم
۱۲ مردم آزاری
۱۳ منت گذاری بر مردم
۱۴ نپرداختن حق مردم از بیت المال
۱۵ استهزاء مردم
۱۶ افتراء بر مردم
۱۷ افساد میان مردم
۱۸ تسریع در انجام امور مردم
۱۹ تواضع در برابر مردم
۲۰ جبران اتلاف اموال مردم
۲۱ اجاره به قصد کارحرام
۲۲ ارتباط حرام با نامحرم
۲۳ اشتغال در مراکز تولید کالای حرام
۲۴ اشتغال و کسب درآمد از کار حرام
۲۵ پخش موسیقی حرام در مراکز عمومی
۲۶ راهنمایی فرزند به حلال و حرام
۲۷ خرید و فروش آبزیان حرام گوشت
۲۸ خرید و فروش حرام
۲۹ روابط جنسی حرام
۳۰ پرداخت خمس مال مخلوط به حرام
۳۱ پوشاندن عورت از نگاه حرام
۳۲ تبلیغ کارهای حرام
۳۳ تبلیغ کالای حرام
۳۴ ازدواج‌های حرام
۳۵ جنگ در ماه حرام
۳۶ حرام خواری از بیت المال
۳۷ حلال کردن حرام
۳۸ حمل و نقل کالای حرام
۳۹ خورانیدن اشیاء حرام به دیگران
۴۰ خوردن خون حیوان حرام گوشت
۴۱ تخوردن فراورده‌های حرام از حلال گوشت
۴۲ خوردن فراورده‌های حیوان حرام گوشت
۴۳ درمان به وسیله امور حرام
۴۴ دلالی برای فعالیت‌های حرام
۴۵ دلالی کالاهای حرام
۴۶ ورزش‌های حرام و استعماری

چندرسانه‌ای مرتبط

ردیف عنوان

مرتبط‌های بوستان

ردیف عنوان

نرم‌افزارهای مرتبط

ردیف عنوان

نام نویسنده: سینا خوشرفتار

حلال و حرام، در چهل حدیث

خداوند نعمت‌های روی زمین را برای انسان قرار داده وبهره وری صحیح از آن را حلال شمرده است. برخی از چیز‌ها حرام است ویک مومن خداشناس ومعتقد به خدا وقیامت و بهشت و جهنم، نباید به سراغ ان برود

درسیاهکل/سینا خوشرفتار: خداوند نعمت‌های روی زمین را برای انسان قرار داده وبهره وری صحیح از آن را حلال شمرده است.
برخی از چیز‌ها حرام است ویک مومن خداشناس ومعتقد به خدا وقیامت و بهشت و جهنم، نباید به سراغ ان برود.
حلال و حرام در زمینهٔ نعمت‌های خوردنی، نوشیدنی، پوشیدنی کسب مال و درآمد خرج و مصرف کردن مطرح است.
یک مسلمان مکتبی ف تنظیم امور زندگی اش را در همهٔ ابعاد، بر اساس اوامر خدای حکیم قرار می‌دهد از حلال‌ها استفاده واز حرام‌ها پرهیز می‌نمایند.
بدست آوردن ثروت ومال از بعضی راه‌ها حرام است مثل: دزدی - کم فروشی - گران فروشی - رباخواری - رشوه - تصرف در اموال یتیمان و….
مال اگر از راه صحیح و مشروع وحلال بدست آید و در راه خیر و حلال صرف شود،مطلوب و قابل تایید است و چه نعمتی بالاتر از این که انسان با ثروت حلال و در آمد‌های پاک، موفق به انجام کارهای نیک، خدمت به مردم، لذت‌های حلال، سفرهای مناسب و تفریحات سالم شود
مال حرام روز قیامت مورد بازخواست و مال حلال مورد پاداش قرار خواهد گرفت. انشاالله همهٔ ما در صف کسب کنندگان روزی حلال باشیم.
امید است مجموعهٔ حاضر بهانه‌ای شود تا فعالیتهای گسترده‌ای در نشر آموزه‌ای خاندان نور علیهم السلام انجام گیرد وجامعه اسلامی سرشار از معارف بلند اهلبیت علیهم السلام گردد.
این مجموعه دارای ۴۰ حدیث معتبر در باره لقمهٔ حلال و حرام از ائمه هدی علیهم السلام می‌باشد که با ذکر منابع آن در کتب معتبر شیعه در اختیار شما عزیزان قرار گرفته است. انشاالله که مورد عنایت امام عصر ارواحنا له الفدا قرار گیرد.
(( 1 ))
قال الله تعالی:
ای احمد همانا عبادت ده جز است که نه جزء آن طلب روزی حلال است. پس چون خوراکی و نوشیدنی خودرا پاک کردی در پناه من هستی. [۱].

(( 2 ))
قال الباقر (ع):
به خدا قسم ! اگر از شخصی راستگو حدیثی دربارهٔ حلال وحرام بشنوی، از آنچه که آفتاب بر آن طلوع و غروب می‌کند برای تو بهتر است.[۲]

(( 3 ))
قال الصادق (ع):
به فرزند … در هفت سال سوم (از چهارده سالگی به بعد) حلال و حرام را آموزش دهید.[۳]

(( 4 ))
قال رسول الله (ص):
فرزندانتان را در رحم مادرانشان تربیت کنید. عرض شد این چطور ممکن است یا رسول الله ؟؟فرمودند: با خوراندن غذای حلال (به مادرانشان).[۴]

(( 5 ))
قال الباقر (ع):
درپاسخ به کسی که عرض کرد: من در عمل ناتوانم و نماز و روزه کم به جا می‌آورم ولی سعی می‌کنم جز حلال نخورم و جز با حلال نزدیکی نکنم. فرمودند: چه جهادی برتر از پاک نگهداشتن شکم و شرمگاه؟؟ ![۵]

(( 6 ))
قالت فاطمه (س):
زاهدترین مردم کسی است که حرام را ترک کند. [۶]

(( 7 ))
قال الصادق (ع):
ابلیس ملعون می‌گوید: درمورد بنی آدم، هرچه مرا خسته و ناتوان کند،یکی از این سه چیز مرا به آدمیزاد ناتوان نمی‌کند (یعنی درمورد فریب آنان موفق می‌شوم):
بدست اوردن مال از راه غیر حلال، جلوگیری کردن او از پرداخت واجب مالی یا مصرف کردن آن در راه ناروا و حرام. [۷]

(( 8 ))
قال الصادق (ع):
هرکس بخواهد دعایش مستجاب شود، باید کسب خود را حلال کند و حق مردم را بپردازد.
دعای هیچ بنده‌ای که مال حرام در شکمش باشد یا حق کسی بر گردنش باشد،به درگاه خدا بالا نمی‌رود.[۸]

(( 9 ))
قال رسول الله (ص):
عبادت هفتاد بخش است و بهترین بخش آن طلب حلال است.[۹]

(( 10 ))
قال رسول الله (ص):
طلب مال حلال بر هر زن و مرد مسلمان لازم و واجب است. [۱۰]

(( 11 ))
قال الصادق (ع):
هیچ خیری نیست در کسی که دوست ندارد مال حلال جمع کند تا آبروی خود را با آن حفظ کند و قرض خود را با آن ادا کند.(چنین کسی انسان بی خیر است). [۱۱]

(( 12 ))
قال الکاظم (ع):
کسی که در پی روزی حلال باشد و آن را برای خود و خانواده اش مصرف کند، همانند کسی است که در را خدا جهاد کند.[۱۲]

(( 13 ))
قال رسول الله (ص):
هرکس شب را خسته از طلب روزی حلال به روز برساند، آمرزیده است. [۱۳]

(( 14 ))
قال مولانا علی (ع):
آفرین به کسی که خودرا کوچک بشمارد و کسب او پاکیزه وحلال باشد. [۱۴]

(( 15 ))
قال الصادق (ع):
تلاش در به دست آوردن روزی حلال را رها نساز، زیرا که آن به دین داری توست و همیشه مرکب خود را ببند و به خدا توکل کن.[۱۵]

(( 16 ))
قال رسول الله (ص):
وضعیتی برای فردی از شما پیش می‌آید که خطای او نوشته نمی‌شود و این به خاطر آن است که به همّ و غم زندگی مبتلا شده باشد. [۱۶]

(( 17 ))
قال رسول الله (ص):
کسی که مال حرام می‌خورد وعبادت هم می‌کند، مثل کسی است که روی آب ساختمان می‌سازد.[۱۷]

(( 18 ))
قال الهادی (ع):
محمد ابن هارون می‌گوید: به امام هادی (ع) عرض کردم: { ازپدران شما برای ما نقل شده که زمانی برمردم می‌آید که هیچ چیز کمیاب تر از برادری مونس وهمدم یا کسب درهمی از راه حلال نباشد.} امام (ع) درجوابم فرمود: ای ابا محمد! انسان شریف (ولو به اندک) یافت می‌شود ولی تو در زمانی هستی که هیچ چیز سخت تر از به دست آوردن مال حلال و برادر دینی نیست.[۱۸]

(( 19 ))
عَنِ البَزَنطی..:
بزنطی گوید: به امام هشتم (ع) عرض کردم: فدایت شوم دعا کن خدا به من روزی حلال عطا کند. فرمود: میدانی حلال چیست ؟؟ گفتم: پیش ما حلال همان کسب پاک است. فرمود: امام زین العابدین می‌فرمود:
حلال غذای برگزیدگان است. سپس فرمود این چنین بگو خدایا ! از تو روزی فراخ می‌خواهم. [۱۹]

(( 20 ))
قال الصادق (ع):
سه خصلت است که در هرکس باشد وارد بهشت می‌شود و خداوند از حوریان نصیب او می‌کند، هرطور و هرقدر که او بخواهد:
فرو بردن خشم، صبر و مقاومت بر شمشیر‌ها به خاطر خدای متعال و وقتی کسی به مال حرام می‌رسد، آنرا بخاطر خدا ترک کند. [۲۰]

(( 21 ))
قال رسول الله (ص):
رها کردن لقمه‌ای حرام،پیش خدا، محبوب تر از دوهزار رکعت نماز مستحبی است. [۲۱]

(( 22 ))
قال رسول الله (ص):
اجتناب از یک دانگ حرام (یک ششم دینار یا درهم) پیش خدا معادل هفتاد هزار حج قبول شده است.[۲۲]

(( 23 ))
قال رسول الله (ص):
کسی که مالی را از راه غیر حلال بدست آورد، آن ره توشه (ومال) او را به طرف آتش جهنم خواهد برد. [۲۳]

(( 24 ))
قال رسول الله (ص):
کسی که مالی از راه غیر حلال به دست می‌آورد، خداوند اورا تنگ دست می‌کند. [۲۴] (( 25 ))
قال رسول الله (ص):
کسی که برایش مهم نباشد که دینار و درهم را از چه راهی بدست می‌آورد، برای من هم مهم نخواهد بود که اورا از کدام در جهنم وارد آتش دوزخ بکنم. [۲۵]

(( 26 ))
قال رسول الله (ص):
کسی که یک لقمه حرام بخورد تا چهل شب نمازش قبول نمی‌شود، و دعایش تا چهل روز مستجاب نمی‌شود، وهرگوشتی که آن لقمهٔ حرام می‌رویاند به آتش سزاوارتر است آری یک لقمه هم گوشت می‌رویاند. [۲۶] (( 27 ))
قال الباقر (ع):
وقتی کسی مالی از راه حرام بدست آورد خداوند حج و عمره و صلهی رحم را از او قبول نمی‌کند بلکه ازدواج با آن مال هم باطل خواهد بود. [۲۷]

(( 28 ))
قال الباقر (ع):
خداوند برای هرانسان رزق حلالی را مشخص و حتمی کرده است که به طور کامل به او خواهد رسید. و از طرفی رزق حرامی از طریق دیگر به او عرضه می‌شود، پس اگر از آن حرام مقداری برداشت به همان اندازه از مال حلال او کم می‌شود و نزد خدا علاوه بر آن دو مال، زیادی و افزونی است که خداوند در قرآن می‌فرماید: از فضل و زیادی که نزد خداست از او درخواست کنید. [۲۸]

(( 29 ))
قال مولانا علی (ع):
بزرگترین حسرت روز قیامت حسرت خوردن کسی است که مالی را از راه غیر حلال بدست آورده و برای فرد دیگر به ارث گذارد.
و او آنرا در راه اطاعت وبندگی خدا صرف کرده و به واسطه آن وارد بهشت گردد و اولی به واسطهٔ آن مال حرام نخورده وارد جهنم گردد. [۲۹]

(( 30 ))
قال رسول الله (ص):
کسی که مال مومنی را به ناحق از او بگیرد و به او ندهد، خداوند پیوسته از او اعراض کرده و کارهای کارهای نیک او را می‌کاهد و آنها را در نامهٔ اعمال نیک او نمی‌نویسد تا توبه کند ومالی را که از آن مومن گرفته به او برگرداند. [۳۰]

(( 31 ))
قال مولانا علی (ع):
بزرگترین خطا‌ها وگناهان، به ناحق گرفتن حق مسلمانان است. [۳۱]

(( 32 ))
قال رسول الله (ص):
وای بر تاجران امت من از گفتن ” لا و الله ” و “بلی و الله ” (قسم خوردن در داد و ستد) و وای برای صنعتگران امت من از امروز و فردا کردن. [۳۲] (( 33 ))
قال رسول الله (ص):
کسی که روزی حلال بخورد، فرشته‌ای بالای سرش قرار گیرد وبرای او طلب آمرزش می‌کند تا وقتی که از خوردن آن فارغ شود. [۳۳]

(( 34 ))
قال رسول الله (ص):
کسی که چهل روز مال حلال بخورد، خداوندقلب اورا نورانی می‌کند. [۳۴]

(( 35 ))
قال الصادق (ع):
یکی از سخت‌ترین واجبات بر بندگان خدا بسیار یاد کردن خداست سپس فرمود: مقصودم ذکر (سبحان الله والحمدلله ولا اله الا الله والله اکبر) نیست، گرچه آن هم یاد خداست، ولی منظورم این است که در برخورد با آنچه که خدا حلال یا حرام کرده خدا را یاد کند، اگر اطاعت خدا بود به آن عمل کند واگر معصیت بود آنرا رها کند.[۳۵]

((36 ))
قال رسول الله (ص):
پیکری که از حرام تغذیه شده باشد وارد بهشت نمی‌شود. [۳۶]

(( 37 ))
قال رسول الله (ص):هنگامی که لقمه حرام در شکم انسان قرار گیرد هرفرشته‌ای که در آسمانها و زمین است اورا لعنت می‌کند، وتا وقتی که آن لقمه در شکم اوست خدا به او نگاه نمی‌کند.وهرکس که لقمه حرام بخورد به سوی خشم خدا رفته است، پس اگر توبه کند خدا می‌پذیرد و اگر قبل از توبه بمیرد آتش به سزاوارتر است. [۳۷]

(( 38 ))
قال الصادق (ع):
گروهی را دیدم که سفره‌هایی از گوشت‌های پاک و پاکیزه و گوشت‌های آلوده جلویشان گشترده بود ولی آنان از گوشت‌های آلوده و کثیف می‌خوردند و غذا‌های پاکیزه ورا وا می‌گذاشتند. از جبرییل پرسیدم اینها چه کسانی اند: گفت: اینها کسانی هستند که مال حلال را رها کرده و مال حرام می‌خورند. [۳۸] (( 39 ))
قال مولانا علی (ع):
کسی که مال مومنی را به حرام بخورد از دوستان ما نیست. [۳۹]

(( 40 ))
قال مولانا علی (ع):
چهار چیز است که به هرکس داده شود خیر دنیا و آخرت به او داده شده است: راست گویی، ادای امانت، حلال خوری و خوش اخلاقی. [۴۰]


پا نویس

  1. بحار الانوار، ج 74، ص27.
  2. محاسن،ج1،ص227.
  3. الکافی،ج6،ص47.
  4. جُنگ مهدوی،ص132.
  5. بحارالانوار،ج68،ص273.
  6. تحف العقول،ص519.
  7. الخصال،ج1ص132.
  8. بحارالانوار،ج93،ص321.
  9. ثواب الاعمال،ص385.
  10. جامع الاخبار،ص389.
  11. بحارالانوار،ج103،ص7.
  12. بحارالانوار،ج103،ص3.
  13. بحارالانوار،ج100،ص2.
  14. بحارالانوار،ج103،ص2.
  15. بحارالانوار،ج3،ص5.
  16. بحارالانوار،ج103،ص12.
  17. عده الداعی و نجاح الساعی،ص303.
  18. بحارالانوار،ج103، ص10.
  19. الکافی،ج5،ص89.
  20. بحارالانوار،ج75،ص171.
  21. تنبیه الخواطر،ج2،ص120.
  22. جامع الاخبار،ص442.
  23. بحارالانوار،ج103،ص10.
  24. بحارالانوار،ج103،ص5.
  25. بحارالانوار،ج103،ص11.
  26. بحارالانوار،ج66،ص313.
  27. بحارالانوار،ج103،ص11.
  28. بحارالانوار،ج103،ص11.
  29. بحارالانوار،ج103،ص 12.
  30. بحارالانوار،ج104،ص294.
  31. بحارالانوار،ج104،ص295.
  32. من لا یحضره الفقیه، ج3،ص160.
  33. مکارم الاخلاق،ص150.
  34. بحارالانوار،ج103،ص16.
  35. الکافی،ج2،ص80.
  36. جامع الاحادیث، ص289.
  37. مکارم الاخلاق، ص150.
  38. بحارالانوار،ج72،ص172.
  39. بحارالانوار،ج104،ص296.
  40. تصنیف غررالحکم، ص217.
منبع: سایت در سیاهکل - تاریخ برداشت: 95/03/22