فرهنگ مصادیق:آمیزش هنگام نفاس

از پژوهشکده امر به معروف
(تغییرمسیر از آمیزش هنگام نفاس)
پرش به: ناوبری، جستجو
آمیزش هنگام نفاس

کتب مرتبط

ردیف عنوان
۱ احکام بانوان (1)
۲ احکام بانوان (2)

مقالات مرتبط

ردیف عنوان
۱ احکام آمیزش زن و شوهر(1)
2 مقاربت و نزدیکی
3 احکام آمیزش و روابط زناشویی
4 آمیزش با خانم چه مواقعی از سال حرام است ؟
5 زناشویی

مصادیق مرتبط

ردیف عنوان
۱ آمیزش با حیوان
۲ آمیزش هنگام حیض
۳ نزدیکی با حیوان
۴ غسل نفاس

چندرسانه‌ای مرتبط

ردیف عنوان

مرتبط‌های بوستان

ردیف عنوان

نرم‌افزارهای مرتبط

ردیف عنوان


نویسنده: صالح ویسی
تهیه و تدوین : پژوهشکده امر به معروف و نهی از منکر قم - 95/11/19
کلمات کلیدی:نزدیکی، نفاس، آمیزش، مجامعت، زایمان

مقدمه

زنان معمولا بعد از زایمان دارای خونریزی خواهند بود که به آن نِفاس گویند. به عبارتی، نفاس خونی است که بعد از زایمان مشاهده می شود و باقیمانده ی خونی است که در دوران حاملگی در رحم محبوس بوده است، پس از زایمان این خون به تدریج بیرون می آید. مدت آن گاهی کوتاه و گاهی طولانی است.
حکم نفاس مانند حکم خون حیض و قاعدگی است، یعنی تا زمانیکه خونریزی ادامه دارد پس نماز و روزه جایز نیست و همچنین هم خوابگی شوهر با وی نیز حرام است تا زمانی که خون نفاس پایان گرفته و زن غسل می کند.
خداوند متعال می فرماید:
«وَیَسْأَلُونَکَ عَنِ الْمَحِیضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِی الْمَحِیضِ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّى یَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَیْثُ أَمَرَکُمُ اللَّهُ» [۱]
« از تو درباره حیض مى پرسند، بگو: آن [مایه ] رنج است، پس [به وقت ] حیض از زنان کناره گیرید و تا وقتى که پاک شوند، با آنان نزدیکى مکنید، آن گاه چون [به خوبى ] پاک شوند، [غسل کنند] از همان جا که خداوند به شما فرمان داده است با آنان آمیزش کنید.
حکم نفاس شده گان مانند حکم حائض هست در همه اشیائى که بر او حرام هست و یا از او ساقط شده است، در این مورد خلافى نمی بینیم، و همچنین در مورد حرام بودن جماع و حلال بودن لذت بردن به آنچه که غیر از جماع باشد.

مفهوم شناسی

"آمیزش" در لغت به معنای آمیختگی و همنیشنی و معاشرت [۲] و در اصطلاح نزدیکی و مجامعت انسانى با انسان دیگر (مرد یا زن، در قبل یا دبر) یا با حیوان است. از آن با عناوینى مانند جماع، مواقعه، وطى، دخول، ایلاج، اتیان و مباشرت یاد شده است. [۳]
"نفاس"در لغت با عباراتی چون نِفَاس، نُفْس، نُفُس، نُفَّس، نُفَّاس، نَوَافِس و نُفَسَاوَات می آید و به معنای خونی که پس از زاییدن از زنان خارج می شود. [۴]
نفاس خونى است که با زائیدن آید یا بعد از زائیدن، پس اگر قبل از زائیدن آید نفاس نیست. و هرچه برحایض حرام است- مثل نماز و روزه و درنگ کردن در مسجد و غیره- برصاحب نفاس نیز حرام است. و مجامعت با او سبب کفّارۀ می شود. [۵]
عدد ایّام نفاس مقدار عدد ایّام حیض است اگر صاحب عادت باشد. و غسل نفاس مثل غسل حیض است. و اگر زن بزاید و مطلقاً خون نبیند غسل براو واجب نمى شود.
بین فتاوای مجتهدین در آنکه اکثر مدّت نفاس چند است اختلاف دیدگاه وجود دارد.
اصحّ آن است که ده روز است و اگر بعد از زائیدن یک لحظه خون بیند و دیگر مطلقاً خون نبیند تا روز دهم و در روز دهم نیز یک لحظه خون بیند و نیز منقطع شود در این صورت کلّ آن ده روز ایّام نفاس او است پس اگر آن ده روز از رمضان باشد و روز اوّل غسل کرده باشد و تا روز دهم نماز و روزه را بجا آورده باشد آن نماز و روزه باطل خواهد بود، و براو قضاى آن نمازها واجب نیست، امّا قضاى روزه ها واجب است. [۶]
از وقتى که بچه از مادر جدا مى شود، یعنى اولین جزء بدن بچه از شکم مادر بیرون مى آید، هر خونى که زن مى بیند، در صورتى که قبل از ده روز یا روز دهم قطع شود، خون نفاس است و زن را در حال نفاس، نفساء مى گویند. [۷]

نفاس در آیات قرآن

در قرآن کریم بحث نفاس به صورت صریح بیان نشده است ولی از آنجا که حضرت مریم (سلام الله علیها) درون مسجدالاقصی بوده و برای وضع حمل دستور داده شده که از مسجد خارج شود و در جایی دوردست وضع حمل نماید. این بحث را تسری می دهیم.
دراین باره آیات قرآن در سوره مریم (سلام الله علیها) این قضیه را به تصویر می کشاند.
«فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَکاناً قَصِیًّا (22) فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى‏ جِذْعِ النَّخْلَهِ قالَتْ یا لَیْتَنی‏ مِتُّ قَبْلَ هذا وَ کُنْتُ نَسْیاً مَنْسِیًّا (23) فَناداها مِنْ تَحْتِها أَلاَّ تَحْزَنی‏ قَدْ جَعَلَ رَبُّکِ تَحْتَکِ سَرِیًّا (24) وَ هُزِّی إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَهِ تُساقِطْ عَلَیْکِ رُطَباً جَنِیًّا »(25) [۸]
«سرانجام(مریم) به او باردار شد؛ و او را به نقطه دور دستى برد(و خلوت گزید). درد زایمان او را به کنار تنه درخت خرمایى کشاند؛ (آن قدر ناراحت شد که) گفت: «اى کاش پیش از این مرده بودم، و بکلّى فراموش مى‏شدم!». ناگهان از طرف پایین پایش او را صدا زد که: «غمگین مباش! پروردگارت زیر پاى تو چشمه آبى(گوارا) قرار داده است‏. و این تنه نخل را به طرف خود تکان ده، رطب تازه‏اى بر تو فرو مى‏ریزد.»
تا آنجا که حضرت امیرالمومنین با استناد به این آیه از قول رسول خدا (ص) می فرمایند: ‏
«لِیَکُنْ أَوَّلُ مَا تَأْکُلُ النُّفَسَاءُ الرُّطَبَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِمَرْیَمَ- وَ هُزِّی‏ إِلَیْکِ بِجِذْعِ النَّخْلَهِ تُساقِطْ عَلَیْکِ رُطَباً جَنِیًّا قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ یَکُنْ أَوَانُ‏ الرُّطَبِ قَالَ سَبْعَ تَمَرَاتٍ مِنْ تَمْرِ الْمَدِینَهِ فَإِنْ لَمْ یَکُنْ فَسَبْعَ تَمَرَاتٍ مِنْ تَمْرِ أَمْصَارِکُمْ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَقُولُ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ عَظَمَتِی وَ ارْتِفَاعِ مَکَانِی لَا تَأْکُلُ نُفَسَاءُ یَوْمَ تَلِدُ الرُّطَبَ فَیَکُونُ غُلَاماً إِلَّا کَانَ حَلِیماً وَ إِنْ کَانَتْ جَارِیَهً کَانَتْ حَلِیمَهً.» [۹] یعنی رطب، باید نخستین چیزى باشد که زائو مى خورد؛ چرا که خداوند متعال به مریم [پس از تولّد مسیح ] فرمود: «تنه درخت خرما را به سوى خود تکان ده، بر تو خرماى تازه فرو مى ریزد» گفته شد: اى پیامبر خدا! اگر وقتِ رطب نباشد چه ؟ فرمود: «هفت خرما از خرماى مدینه. اگر نبود، هفت خرما از خرماى شهرهایتان؛ چرا که خداوند عزوجل مى فرماید : "به عزّت و جلال و عظمت و والایى جایگاهم، سوگند، زائو، روز زایمان رطب نمى خورَد، مگر این که فرزند او، پسر باشد یا دختر، بردبار خواهد شد"

استفتاء

آیا مقام فاطمه بنت اسد علیها السلام مادر حضرت على علیه السلام، از مقام مریم دختر عمران علیها السلام مادر حضرت عیسى علیه السلام بالاتر مى باشد؟
جواب:
حضرت مریم علیها السلام هنگام زایمان دستور داشت تا در حالت نفاس از محل عبادتش خارج شود در حالى که حضرت فاطمه بنت اسد علیها السلام با دستورى تکوینى از خارج شدن از خانه خدا منع شدند. و اینکه مقام خانه کعبه از مقام محل عبادت حضرت مریم علیها السلام گرامی تر مى باشد.
منظور از دستور تکوینى چنان چه در روایات مربوط به میلاد امیرالمؤمنین علیه السلام آمده، این است که چون دیوار خانه کعبه شکافته شد و جناب فاطمه بنت اسد از شکاف داخل شد، شکاف به هم آمد و هر چه تلاش کردند، درب خانه خدا باز نشد، در نتیجه دانستند که این امر از سوى خداى تعالى و باز نشدن درب خانه خدا امرى تکوینى است. بنابرین حضرت فاطمه بنت اسد علیها السلام از حضرت
مریم علیها السلام مقام و جایگاه والاتری دارند. [۱۰]

آمیزش در هنگام نفاس

در زمانى که زن خون حیض یا نفاس دیده؛ ولى بعد از آن که زن از خون پاک شد اگر چه غسل نکرده باشد شوهرش مى تواند با او جماع و نزدیکى کند، هر چند احتیاط مستحب آن است که پیش از غسل از جماع با او خوددارى نماید. [۱۱]
از برخى روایات استفاده مى شود که اگر در اثر مجامعت و نزدیکى با زن حائض فرزندى به دنیا آید امکان دارد آن فرزند به بیمارى جذام (خوره) مبتلا شود.
«وَ إِتْیَانُ المَرْأَهِ الْحَائِضِ یُورِثُ الْجُذَامَ فِی الْوَلَدِ وَ الْجِمَاعُ مِنْ غَیْرِ إِهْرَاقِ الْمَاءِ عَلَى أَثَرِهِ یُوجِبُ الْحَصَاهَ وَ الْجِمَاعُ بَعْدَ الْجِمَاعِ مِنْ غَیْرِ فَصْلٍ بَیْنَهُمَا بِغُسْلٍ یُورِثُ لِلْوَلَدِ الْجُنُونَ...» [۱۲]
کفاره آمیزش و کیفیت حد
برخی مراجع عظام برای آمیزش با همسر در هنگام نفاس کفاره قائلند و می فرمایند: هر گاه مرد در حال نفاس با همسر خود نزدیکى کند مستحبّ است کفاره دهد و کفارۀ آن، در ثلث اول روزهاى حیض، یک مثقال طلاى سکه دار، یا قیمت آن است (مثقال شرعى هیجده نخود مى باشد) و اگر در ثلث دوم باشد نیم مثقال و اگر در ثلث سوم باشد یک چهارم مثقال است، (آیت الله مکارم) برخی دیگر احتیاط مستحب (آیات عظام: خویی، تبریزی) و برخی احتیاط واجب (آیت الله لنکرانی) برخی دیگر می فرمایند: بهتر است کفاره بدهد.(آیت الله سیستانی) [۱۳]
کسى که زن یا متعه، یا کنیز خود را در حیض، یا نفاس از پیش جماع کند او را بیست و پنج تازیانه مى زنند، ربع حد زنا کار. [۱۴]
فقهای عظام مقدار کفاره آمیزش در هنگام نفاس را بر طبق کفاره آمیزش در هنگام حیض می دانند.

نابسامانی هنگام نفاس

در اوایل بارداری غده ی تیروئید نسبتا پرکار می شود ، در حالی که در اواخر دوران بـارداری بـا وضـعیتی معکوس روبه رو هستیم، یعنی تیروئید از میزان فعالیت خود می کاهد نابسامانی های این غده در دوره ی پس از زایـمان شـایع اسـت.
امـروزه بـه این نتیجه رسیده اند که تغییرات خلقی دوران نفاس ممکن است وابستگی زیادی به دگرگونی عـملکرد تـیروئید داشته باشد. میزان هورمون های استروژن و پروژسترون نیز در طول آبستنی و پس از آن، پیوسته در حال تـغییر اسـت. اصـولا به یاری همین تغییرهای بدنی (فیزیولوژیک) و هورمونی ست که زنان ، دوران بارداری خود را با الگوی مـعمول سـپری کرده و در زمان مقرر زایمان می کنند.
به طور قطع زنان برای گذراندن بـارداری طـبیعی بـه حفظ سطوح بالایی از هورمون های جنسی نیاز دارند. زنان پس از زایمان، با کم و زیاد شدن های میزان تـرشح ایـن هـورمون ها روبه رو می شوند. در بررسی تحقیقی که از راه نمونه گیری مکرر بزاق صورت می گرفت، ثـابت شـد که در زنان مبتلا به افسردگی نفاسی، غلظت پروژسترون به طور قابل توجهی پیش از زایمان بالاتر و پس از آن پایـین تر از زنـانی بوده که به افسردگی اساسی دچار شده اند. هر چه میزان افزایش پروژسـترون پیـش از تولد نوزاد بیش تر و میزان سقوط آن پس از زایمان فـزون تر بـاشد،افـسردگی با شدت بیش تری ظهور خواهد کرد.
پس از زایـمان ، بـیش تر اندام های بدن باید با سطح جدید هورمون های استروژن و پروژسترون خود را تطبیق دهند. رسـیدن بـه تعادل نسبی بدنی (فیزیولوژیک ) زمـان بـرده و به یـک بـاره امـکان پذیر نمی شود . گاهی دیده شده که بـرخی از زنـان، این دوره ی تغییر و تحول کوتاه مدت را تاب نیاورده و دچار نابسامانی های روانی مـی شوند. ایـن نابسامانی ها خود را به دو صورت بروز مـی دهند:
الف ) روان پریـشی یـا جنون (سایکوز) پس از زایمان: کـه در جـریان آن زن پرخاشگر و کم خواب شده، بر میزان فعالیتش به نحو غیرطبیعی افزوده می شود و رفـتار وی حـالتی تحکم آمیز به خود می گیرد ، حـتی مـمکن اسـت مادر به فـکر کـشتن نوزادش بیفتد.
ب) افسردگی بـعد از زایـمان: در این حالت زن تابلوی بالینی بیماریش با آنچه که در مورد روان پریشی برشمردیم کاملا مـتفاوت اسـت. در افسردگی بعد از زایمان، مادر احساس انـدوه و نـاراحتی کرده و مـیل وافـری بـرای گریستن دارد این بار درسـت برعکس روان پریشی، مادر به جای کشتن نوزاد، ممکن است در اندیشه ی از میان برداشتن خودش باشد. [۱۵]
بنابراین نزدیکی در هنگام نفاس ضررهایی بیشتر به دنبال دارد که از لحاظ پزشکی نیز ثابت است.چرا که به علت انقباض رحم برای خروج لخته های خون باقی مانده، گاهی در روزهای اول پس از زایمان، دردهایی شبیه درد زایمان وجود دارد که پس از درد معمول است. این درد با شیر دهی بیشتر می شود که علت آن وجود هورمونی است که در شیردهی ترشح شده و باعث انقباض رحم می گردد. که در این صورت عمل آمیزش هم برای مرد و هم برای زن بسیار خطرناک است.
در این دوران بسیاری از مادران به علت درد ناشی از بخیه، تمایل به نزدیکی ندارند. و تا زمانی که خونریزی ادامه دارد و بخیه ها کاملا ترمیم نشده و معمولا بهبود محل بخیه های ناحیه تناسلی حدود ۲۰ روز طول می کشد. [۱۶]

نفاس و ازدواج

عبد اللّٰه بن سنان گوید: از امام صادق علیه السّلام پرسیدم (زن مطلّقه) که وضع حمل کند می تواند پیش از آنکه از نفاس پاک شود شوهر کند؟
حضرت فرمودند:
«قَالَ نَعَمْ وَ لَیْسَ لِزَوْجِهَا أَنْ یَدْخُلَ بِهَا حَتَّى تَطْهُرَ» [۱۷]
آرى و شوهر او نمی تواند با او همبستر شود تا اینکه پاک گردد، و در بعضى از نسخه ها تا زمانى است که غسل کند.
و عبید الله حلبى گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود:
«أَنَّ عَلِیّاً علیه السلام ضَرَبَ رَجُلًا تَزَوَّجَ امْرَأَهً فِی نِفَاسِهَا قَبْلَ أَنْ تَطْهُرَ الْحَدَّ» [۱۸]
امیر مؤمنان علیه السّلام مردى را که در حال نفاس عدّه تزویج کرده، و صبر نکرده بود تا از آن حال پاک شود، یک صد تازیانه زد.
مؤلّف کتاب من لا یحضر معتقد است، اگر در نفاس تزویج کرده و صیغۀ عقد را خوانده باشند ولى دخول بعد واقع شود حدّ واجب نیست، و جز این نبود که حدّ را براى دخول در حال نفاس جارى فرموده است. [۱۹]

نفاس و طلاق

در وقت طلاق دادن باید که زن از حیض و نفاس پاک باشد اگر به او دخول کرده باشد و حیض مى دیده باشد و حامله نباشد و شوهر او حاضر باشد پس اگر شوهر به او دخول نکرده باشد و حاضر نباشد و عالم باشد که از پاکى به پاکى دیگر انتقال کرده یا آن که آبستن باشد طلاق دادن او در حالتى که حیض و نفاس دارد صحیح است. [۲۰]
اگر با همسرش که از خون حیض و نفاس پاک است، نزدیکى کند و بخواهد او را طلاق دهد، باید صبر کند تا دوباره حیض ببیند و پاک شود. هر گاه با زنى که از خون حیض و نفاس پاک است نزدیکى کند و در همان پاکى طلاقش دهد، اگر بعد معلوم شود که موقع طلاق آبستن بوده اشکال ندارد . [۲۱]
اگر با زنى که از خون حیض و نفاس پاک است نزدیکى کند و مسافرت کند، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد باید به قدرى که زن معمولًا بعد از آن پاکى، خون مى بیند و دوباره پاک مى شود، صبر کند. [۲۲]

عده طلاق

مورد اتفاق همه مذاهب اسلامی است که طهارت زن از حیض و نفاس در طلاق شرط است، فقط اختلاف در این است که طهارت از حیض و نفاس شرط صحت طلاق بوده و با نبودن آن، طلاق باطل است، یا شرط کمال بوده و در صورت فقدان آن، طلاق صحیح، ولی طلاق دهنده مرتکب گناه شده است؟ فقهای امامیه و معدودی از فقهای اهل سنت، طهارت را شرط صحت طلاق می دانند، ولی اکثر فقهای اهل سنت وقوع طهارت در حال طلاق زن را حکم تکلیفی طلاق دهنده دانسته و بدون آن هم، طلاق را صحیح می دانند.
طلاق در حال حیض یا نفاس از نظر تکلیفی حرام و از نظر وضعی باطل است، هـرچند اکـثر فقهای اهل سنت بر این باورند که چنین طلاقی حرام است، ولی باطل نیست. اما طلاق زن در طهر المواقعه یعنی در ایام پاکی ای که در آن با زن آمیزش شده باشد نیز از نظر مـا طـلاق بـدعی بوده (مراد از طلاق بدعى عبارتست از کلیّۀ طلاقهایى که در اسلام حرام است و به بیان بهتر کلیّۀ طلاقهایى که جامع شرائط نباشند) [۲۳] و حکم آن مانند حکم طـلاق زن در حـال حـیض و نفاس است. دلیل این حکم، صحیحه فضلا است که همگی از امام باقر (ع) و امام صادق (ع) نقل کرده اند که فرموده اند:
«إِذَا طَلَّقَ الرَّجُلُ فِی دَمِ النِّفَاسِ أَوْ طَلَّقَهَا بَعْدَ مَا یَمَسُّهَا فَلَیْسَ طَلَاقُهُ إِیَّاهَا بِطَلَاقٍ وَ ... ‏» [۲۴]
اگـر مـردی همسرش را در حال نفاس یا پاکی که با او نزدیکی کرده طلاق دهد، طلاق او طلاق نیست

نفاس و ظهار

در حالتى که شوهر صیغۀ ظهار مى گوید مى باید که آن زن از حیض و نفاس پاک باشد هر گاه شوهرش حاضر باشد و حامله نباشد و در آن پاکى دخول به او نکرده باشد چنانکه در طلاق مذکور شد پس اگر ظهار کند در حالتى که حیض یا نفاس داشته باشد یا حامله باشد یا در آن پاکى با او دخول کرده باشد صحیح نیست. [۲۵]

کیفیت غسل نفاس

و همچنین اگر زنى حائض یا نفسا باشد و پاک شده باشد از خون، غسل حیض و نفاس را انجام می دهد، پس اگر بعد از دخول وقت باشد به قصد وجوب غسل مى کند، و پیش از دخول وقت به قصد قربت، اگر نمازى در ذمت ایشان باشد غسل و وضو را به قصد نماز قضا واقع مى سازند به قصد وجوب، و اگر علم به قضا نداشته باشد چنانکه گفتیم نیت مى کند که غسل مى کنم به جهت رفع حدث و مباح شدن نماز و هر چیز که به غسل مباح مى شود قربه الى اللّه تعالى.
و چون غسل کند آب بر سر ریزد و تمام سر و گردن را بشوید و اگر مو داشته باشد آب به زیر مو مى رساند، و اگر گوشش سوراخ داشته باشد أحوط آن است که آب به سوراخ گوش برساند، و مجرب است که سوراخ بهم نمى آید هر چند مدتها شده باشد، و آب به ته مو البته باید برسانید، و مشهور آن است که شستن مو در کار نیست، و اگر بشوید احوط است، و بهتر آن است زنان را که موهاى بافته را بگشاید، خصوصا در غسل حیض و نفاس.
و چون از شستن سر و گردن فارغ شود بدن را مى شوید. و احوط آن است که اول جانب راست را بشوید، و دیگر جانب چپ را. و بعد از غسل جنابت احتیاج به وضو نیست. و بعد از غسل حیض و نفاس و مس میت نیز در کار نیست و غسل کافى است، و لیکن اگر وضوئى احتیاطا پیش از غسل واقع سازد بهتر است به قصد قربت.
و اگر بعد از نیت به آب فرو رود کافى است، و این را غسل ارتماسى مى گویند. [۲۶]

حد زن حامله

زن حامله را حد نمى زنند تا بزاید و از نفاس بیرون آید، و فرزند خود را شیر بدهد ، و اگر کسى نباشد فرزند او را محافظت نماید و شیر بدهد، و اگر کسى کفالت فرزند او نماید بعد از زاییدن در سنگسار، و بعد از پاک شدن از نفاس در تازیانه او را حد مى زنند. [۲۷]
در روایت آمده که: «زنى را پس از زایمان در حالت نفاس، نزد پیامبر خدا صلى الله علیه و آله آوردند تا وى را حدّ بزند. حضرت فرمود: اى زن، برو تا زمانى که خون از تو قطع شود». [۲۸]
امیرالمؤمنین على علیه السلام فرمود: «بر زن آبستن تا زمانى که وضع حمل کند، حدّى نیست و بر زن زایمان کرده و در حال نفاس تا آن که پاک شود، حدّى نیست». [۲۹]

فرزند حاصل از آمیزش در هنگام نفاس

سوال: اگر مرد با زن خود در حال روزۀ ماه رمضان یا در حالى که همسرش خون حیض یا نفاس دیده نزدیکى و آمیزش نماید و بچه اى متولد شود آیا حلال زاده است؟
جواب: گرچه این کار معصیت است ولى بچه اى که به دنیا مى آید حلال زاده است و از آنان ارث مى برد؛ همچنین اگر زن در حال دیدن خون نفاس باشد و شوهرش پیش از پاک شدن با او نزدیکى نماید یا زن در حال دیدن خون استحاضۀ کثیره یا متوسطه باشد- که بنابر احتیاط واجب پیش از آن که زن غسل استحاضه نماید نزدیکى با او جایز نیست- و شوهر با او آمیزش نماید بچه اى که متولد مى شود حلال زاده است. [۳۰]

احکام مرتبط

سوال:
آیا در حالى که زن مستحاضه باشد، نزدیکى با او مانعى دارد؟ در حال نفاس چطور؟
جواب:
باسمه تعالى؛ در وقتى که مستحاضه براى نماز غسل کرده، نزدیکى جایز است، و در غیر آن وقت احتیاط مستحب آن است که براى نزدیکى غسل کند؛ و زن در ایام نفاس حکم حائض را دارد، و الله العالم. [۳۱]
سوال:
غسل بعد از سقط جنین چیست؟ آیا غسل نفاس است یا اینکه ذى روح بودن جنین براى تحقّق نفاس، شرط است؟
جواب:
خونى که بعد از سقط جنین دیده مى شود، غسل نفاس دارد و ذى روح بودن جنین، شرط تحقّق نفاس نیست. [۳۲]
سوال:
زنى که سزارین مى شود و بچه را از پهلوى او خارج مى کنند، خونى که مى بیند، نفاس است یا استحاضه؟
جواب:
خونى که از مجراى طبیعى و به سبب ولادت بیرون مى آید، محکوم به نفاس است، هر چند طفل را با جرّاحى از پهلو خارج کرده باشند امّا خونى که از محلّ عمل به واسطه جرّاحى خارج مى شود، نفاس نیست. [۳۳]

مقالات

کاوشی نو در فقه اسلام، احمد عابدینی، شماره ۵۴، زمستان ۱۳۸۶
http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/452190
نابسامانی های روانی پس از زایمان، مجلات تخصصی، حقوق زنان، شهرام خرازی ها اسفند ۱۳۷۷و فروردین ۱۳۸۷ شماره ۸ http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/123083
تاثیر حیض بر بزهکاری و بزه دیدگی زنان، ابراهیم یاقوتی و حسین احمری، مجله فقه و اصول، شماره ۳۴
http://www.noormags.com/view/fa/articlepage/123166
الحیض و الحمل و النفاس بین الفقه و الطب، عمر سلیمان الأشقر، الشریعه و الدراسات الإسلامیه
http://www.noormags.com/view/fa/articlepage/123166
بررسی علمی علل تحریم مجامعت با همسر حائض از دیدگاه قرآن کریم، ناصر میرزای، اخلاق پزشکی، پاییز 1388 - شماره 9
http://www.noormags.com/view/fa/articlepage/123166
بهداشت زناشویی و مسائل جنسی از دیدگاه قرآن و طب، مجید دانشگر، اخلاق پزشکی پاییز 1388 - شماره 9
http://www.noormags.com/view/fa/articlepage/123166
طلاق در ایام حیض و نفاس، جعفر سبحانی، فقه اهل بیت، پاییز و زمستان 1389 - شماره 63-64
http://www.noormags.com/view/fa/articlepage/123166

کتب

دانستنیهای زناشوئی ، حسین غزالی اصفهانی مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان ،1387
احکام روابط زن و شوهر و مسائل اجتماعی آنان مطابق با نظرات آیات و مراجع تقلید، مسعود معصومی، نشر : قم شباب الجنه ۱۳۸۲
احکام جوانان و نوجوانان دانشجویان و دانش آموزان طبق فتاوا و نظریات آیات عظام فاضل لنکرانی بهجت تبریزی، عبدالرحیم موگهی، نشر : قم شفق ۱۳۷۶
احکام بانوان، آیت الله سید محمد شاهرودی، مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان

سایت ها

http://eazphcp.tbzmed.ac.ir/Page/
http://library.tebyan.net/film/Viewer/Text/48824/38
http://soonatweb.com/tag
http://www.hidoctor.ir/166861
http://www.zamannews.ir/
http://www.askdin.com/showthread.php?t=9449

فهرست منابع

استفتاءات جدید جواد بن على تبریزى، ، قم - ایران، اول، ه‍ ق
استفتاءات، سید روح الله موسوى امام خمینى، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم،- ایران، پنجم، 1422 ه‍ ق
بیست و پنج رساله فارسى ، محمد باقر بن محمد تقى مجلسى اصفهانى دوم، انتشارات کتابخانه آیه الله مرعشى نجفى قدس سره، قم - ایران، اول، 1412 ه‍ ق
تحریر الوسیله، نویسنده: خمینى، سید روح اللّه موسوى امام خمینی، ناشر: مؤسسه مطبوعات دار العلم، چاپ: اول، قم
تفسیر نمونه، جمعی از نویسندگان زیر نظر آیت الله مکارم، دار الکتب الاسلامی، تهران
توضیح المسائل ، سید روح الله موسوى امام خمینى ، (محشی )، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، قم - ایران، هشتم، 1424 ه‍ ق
جامع عباسى و تکمیل آن (محشّٰى، ط - جدید) بهاء الدین عاملى، محمد بن حسین و ساوجى، نظام بن حسین، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، - ایران، اول، 1429 ه‍ ق
الجمل و العقود فی العبادات ابو جعفر، محمد بن حسن طوسى، - مترجم: محمد واعظ زاده خراسانى، مؤسسه نشر دانشگاه فردوسى مشهد - ایران، اول، 1387 ه‍ ق
حدود و قصاص و دیات محمد باقر بن محمد تقى مجلسى اصفهانى، دوم، مؤسسه نشر آثار اسلامى، تهران - ایران، اول، ه‍ ق
رساله احکام بانوان، جواد بن علی تبریزی، ایران ، اول، ه ق
شرح تبصره المتعلمین، نویسنده: خراسانى، على محمدى، مؤسسه آل البیت علیهم السلام‏، قم
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، نویسنده: جمعى از پژوهشگران زیر نظر شاهرودى، سید محمود هاشمى، ناشر: مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بیت علیهم السلام، 1426 ه‍ ق، چاپ: اول، قم- ایران، شابک: 5- 6- 90663- 964، محقق/ مصحح: محققان مؤسسه دائره المعارف فقه اسلامى
الکافی( ط- الإسلامیه)، کلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق‏، محقق / مصحح: غفارى على اکبر و آخوندى، محمد، دار الکتب الإسلامیه، تهران‏، 1407 ق‏، چاپ: چهارم.
لغت نامه دهخدا و فرهنگ معین. http://www.vajehyab.com/?q
مرآه العقول فی شرح أخبار آل الرسول،‏ محمد باقر بن محمد تقى مجلسى، ‏محقق / مصحح: رسولى محلاتى، هاشم‏، دار الکتب الإسلامیه، تهران‏، چاپ: 1404 ق‏
مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل‏، نورى، حسین بن محمد تقى‏، محقق / مصحح: مؤسسه آل البیت علیهم السلام، مؤسسه آل البیت علیهم السلام‏، قم‏، 1408 ق‏، چاپ: اول‏
معارف و احکام بانوان حسین على منتظرى نجف آبادى، انتشارات مبارک، قم - ایران، دوم، 1427 ه‍ ق
من لا یحضره الفقیه‏، محمد بن على ابن بابویه، محقق / مصحح: على اکبر غفارى، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم‏،1413 ق‏، چاپ: دوم
منابع فقه شیعه آقا حسین طباطبایى بروجرى، - مترجمان: مهدى حسینیان قمى، - م صبورى، انتشارات فرهنگ سبز، تهران - ایران، اول، 1429 ه‍ ق
نابسامانی های روانی پس از زایمان، مجلات تخصصی، حقوق زنان، نویسنده: شهرام خرازی ها اسفند ۱۳۷۷و فروردین ۱۳۸۷ شماره ۸ http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/123083
الوافی‏، محمد محسن بن شاه مرتضى‏ فیض کاشانى،کتابخانه امام أمیر المؤمنین على علیه السلام‏، اصفهان‏1406 ق‏
وسائل الشیعه، شیخ حر عاملى، محمد بن حسن‏، محقق / مصحح: مؤسسه آل البیت علیهم السلام‏، ناشر

پانویس

  1. بقره-222
  2. - فرهنگ نامه معین، واژۀ آمیزش
  3. توضیح المسائل المحشی للامام الخمینی، مقدمه باب نکاح
  4. https://www.vajehyab.com/?q
  5. جامع عباسى و تکمیل آن (محشى، ط - جدید)، ص: 59
  6. - جامع عباسى و تکمیل آن (محشى، ط - جدید)، ص: 59
  7. - توضیح المسائل (امام خمینى)؛ ص: 116
  8. سوره مریم ۲۲-۲۵
  9. - مرآه العقول فی شرح أخبار آل الرسول، ج‏21، ص: 40
  10. ttp://www.rohani.ir/fa/idetail/1485/ و http://shobhe.net/Archives/2748?print=1
  11. - معارف و احکام بانوان؛ ص: 293
  12. - مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل؛ ج 14، ص: 308
  13. - توضیح المسائل (محشى - امام خمینى)، ج 1، ص: 262
  14. - حدود و قصاص و دیات (مجلسى)؛ ص: 62
  15. 1- نابسامانی های روانی پس از زایمان مجلات، تخصصی، حقوق زنان، شهرام خرازی ها اسفند ۱۳۷۷و فروردین ۱۳۸۷ شماره ۸ .http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/123083
  16. ttp://eazphcp.tbzmed.ac.ir/Page/
  17. من لا یحضره الفقیه؛ ج 3، ص: 414
  18. - من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص: 29
  19. - من لا یحضره الفقیه - ترجمه؛ ج 5، ص: 348
  20. - جامع عباسى و تکمیل آن (محشى، ط - قدیم)؛ ج 2، ص: 312
  21. - توضیح المسائل (امام خمینى)؛ ص: 525
  22. - توضیح المسائل (امام خمینى)؛ ص: 525
  23. - شرح تبصره المتعلمین (محمدى)؛ ج 2، ص: 234
  24. - الکافی (ط - الإسلامیه)، ج‏6، ص: 60
  25. - جامع عباسى و تکمیل آن (محشى، ط - قدیم)؛ ج 2، ص: 319
  26. - بیست و پنج رساله فارسى؛ ص: 242
  27. - حدود و قصاص و دیات (مجلسى)؛ ص: 18
  28. منابع فقه شیعه؛ ج 30، ص: 567-
  29. - همان.
  30. معارف و احکام بانوان؛ ص: 240
  31. - استفتاءات جدید (تبریزى)؛ ج 1، ص: 60
  32. ttp://library.tebyan.net/film/Viewer/Text/48824/38-
  33. همان.